ایران اسلامی این روزها در سوگ و اندوه، بدرقهی مردی است که تمام عمرش را در مسیر معبود سپری کرد؛ ستون استوار ایران زمین و پیشوای امت، رهبر شهید ما.
او که در روزهای سخت پیش از انقلاب پشت میلههای زندان و در برابر شکنجههای طاغوت، تزلزلناپذیر ایستاد، در روزهای پیروزی و در سالهای دفاع مقدس با اقتداری تمام در پیشانی جبههها حضور یافت. مردی که هرچند هدف همیشگی ترورهای شوم دشمن بود، اما با ایمانی راسخ، هر توطئهای را در نطفه خفه کرد. او تجسم زندهی رهبری بود که شهادت را نه یک احتمال، که یک آرزو میدید؛ رهبری که در اوج مسئولیت، در حالی که با فرماندهان نظامی در حال طراحی استراتژیهای دفاعی بود، با ضرباتی ناجوانمردانه از صهیونیستها و آمریکاییها، به مقام شهادت نائل آمد تا بار دیگر، مهر تأییدی ابدی بر تعهد بیقید و شرطش به انقلاب اسلامی بزند.
اکنون، زاگرستباران با تمام وجود راه تهران را پیش گرفتهاند تا در بهون شهدای زاگرس ــ میعادگاه سوگ و حماسه ــ در مراسم بدرقه و وداع با رهبر شهید حضور یابند و آخرین سلام وفادارانه خود را به پیشگاه این قامت بلند برسانند.
محمد تقی اورکی
