صد شب، سد مردمی

اینجا ایران است. سرزمینی که هرگاه سیلابی خروشیده، سدی در برابرش قد برافراشته و هرگاه طمعی از دوردست‌ها سر برآورده، مردمانش خود به سدی استوار بدل شده‌اند. اینجا خاکی است که سدهایش فقط از سنگ و سیمان نیست؛ از دل‌هایی است که برای وطن می‌تپند و از قدم‌هایی که در شب، خیابان‌ها را روشن می‌کنند.