ما ملتی هستیم که از اساطیری چون رستم و اسفندیار تا روزگار سرداران شهید همچون شهید حاج قاسم سلیمانی، حاجیزاده، هاشمی و شهید علیمردانخان بختیاری، همواره در برابر ظلم و تجاوز ایستادگی کرده است؛ این حقیقت ریشه در حافظۀ تاریخی ملت ایران دارد.
سرزمینی که امام شهیدش (رضوانالله علیه)، تمام عمر و وجود خویش را خالصانه در راه تعالی و استقلال ایران اسلامی فدا کرد.
بنیاد عزت ملی ما، دفاع مشروع است؛ اصلی تاریخی که در فرهنگ ایرانی و اسلامی ما جایگاهی ویژه دارد. پشتیبانی مردم شریف ایران از ولایت فقیه و نیروهای مسلح، بیانگر پیوند ناگسستنی میان ملت، رهبری و نظام است؛ پیوندی که شاه کلید امنیت و اقتدار ملی بهشمار میرود. عشق به مام وطن در اندیشهی ایرانی ـ اسلامی نه فقط بهخاطر خاک، بلکه برای پاسداشت حرمت و هویت معنوی یک تمدن تاریخی است.
صلحطلبی همراه با اقتدار یا قدرت بازدارندگی ویژگی دیرین سیاست دفاعی ایران است. ایران هرگز آغازگر جنگی نبوده اما در برابر هر تجاوزی پاسخی قاطع و مشروع میدهد؛ همانگونه که خداوند متعال در سوره مبارکه حج، آیه ۳۹ میفرماید:
أُذِنَ لِلَّذینَ یُقاتَلونَ بِأَنَّهُم ظُلِموا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ عَلىٰ نَصرِهِم لَقَدیرٌ
“به کسانی که جنگ بر آنان تحمیل شده، اجازه جهاد داده شد؛ زیرا ستمدیدهاند، و خدا بر یاری آنان تواناست.”
ازاینرو، دفاع نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران نهتنها حقی شرعی و قانونی، بلکه تکلیفی الهی است.
ایران، سرزمین مردان بزرگی چون رستم، آریوبرزن، علیمردانخان بختیاری، شهید بهنام محمدی و شهید علیدادی هاست؛ پیوندی میان اسطوره و واقعیت معاصر که تداوم روح مقاومت ایرانی را از حماسهی شاهنامه تا حماسهی دفاع مقدس یادآور میشود.
این ارجاعات فرهنگی، ملیگرایی ایرانی را در قالبی معنوی و اخلاقی معنا میبخشند و میان نسلهای گوناگون پیوندی ایمانی و فرهنگی برقرار میکنند.
دعا برای پیروزی سربازان وطن و یاد شهدای اسلام، نماد آن است که مقاومت در گفتمان ایرانی نهتنها وظیفهای ملی، بلکه تکلیفی الهی و اخلاقی است.
این همان هویت ملی ـ دینی ایران است؛ هویتی برخاسته از احساسی که ریشه در عقل، ایمان و تاریخ، با پیامی روشن دارد؛
ایران، سرزمین ایمان و استقامت، هیچگاه متجاوز نبوده و هرگز تسلیم نخواهد شد.
و چه نیکو فرموده است حکیم توس، که عصارهی روح استقامت ایرانی را چنین میسراید:
چو ایران نباشد تن من مباد
بر این بوم و بر زنده یک تن مباد
همه سر به سر تن به کشتن دهیم
از آن به که کشور به دشمن دهیم
محمد تقی اورکی
